غزل شمارهٔ ۳۷۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره عشق و حقیقت است. شاعر از عشق و محبت الهی سخن می‌گوید و به کسانی که در خشم و تنش هستند، توصیه می‌کند که از این احساسات دور شوند. او دعوت به مشاهده باغ فنا و نگرش به جان باقی می‌کند. اشعار نشان می‌دهد که حقیقت و معانی بالاتر از عالم مادی هستند و انسان باید به آن‌ها برسد. در اینجا به شمس تبریز به عنوان معلم و منبع الهام اشاره شده و از وفاداری و ارادت نسبت به او سخن به میان آمده است.