غزل شمارهٔ ۳۷۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و احساسات عمیق عاشقانه و درد ناشی از آن اشاره دارد. شاعر به معشوق خود می‌گوید که تنها شغف او کشتن عاشقانی است که جان خود را برای او تسلیم می‌کنند. او از کشته‌های عشق و غم‌های ناشی از آن صحبت می‌کند و می‌گوید که حتی یک مرده نیز در خاک نخواهد ماند اگر معشوق او را ببیند. در نهایت، عشق به معشوق آنقدر قوی است که حتی جان خود را حاضر است بر خاک او بوسه بزند.