غزل شمارهٔ ۵۸۴ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
یکی گولی همی‌خواهم که در دلبر نظر دارد
نمی‌خواهم هنرمندی که دیده در هنر دارد
دلی همچون صدف خواهم که در جان گیرد آن گوهر
دل سنگین نمی‌خواهم که پندار گهر دارد
ز خودبینی جدا گشته پر از عشق خدا گشته
ز مالش‌های غم غافل به مالنده عبر دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دنبال دلی است که بتواند زیبایی و عشق را در خود نگه دارد. او نمی‌خواهد دلش پر از خودخواهی و غرور باشد، بلکه دلی می‌خواهد که عشق خدا در آن جریان داشته باشد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که آگاهی از غم و رنج زندگی نباید باعث سنگینی دل شود و او به دنبال دل‌هایی است که همچون صدف، گنج‌های عاطفی را در خود حفظ کنند.