نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۶۳۶ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفاعیل مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن مکفوف محذوف)

بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید

در این عشق چو مردید همه روح پذیرید

بمیرید بمیرید و زین مرگ مترسید

کز این خاک برآیید سماوات بگیرید

بمیرید بمیرید و زین نفس ببرید

که این نفس چو بندست و شما همچو اسیرید

یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان

چو زندان بشکستید همه شاه و امیرید

بمیرید بمیرید به پیش شه زیبا

بر شاه چو مردید همه شاه و شهیرید

بمیرید بمیرید و زین ابر برآیید

چو زین ابر برآیید همه بدر منیرید

خموشید خموشید خموشی دم مرگست

هم از زندگیست اینک ز خاموش نفیرید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن به مفهوم مرگ در عشق و دگرگونی روحی اشاره می‌کند. او از عشق به عنوان عنصری یاد می‌کند که منجر به مردن در دنیای مادی و رشد روحی می‌شود. با مردن در عشق، انسان به زندگی حقیقی و معنوی دست می‌یابد. شاعر همچنین به زوال نفس و رهایی از محدودیت‌های دنیوی اشاره کرده و تاکید می‌کند که با این مرگ، فرد به مقام‌های بالا و آزادی دست خواهد یافت. در نهایت، او به خموشی و سکوت در لحظه مرگ اشاره می‌کند که می‌تواند نشانه‌ای از زندگی واقعی باشد.