غزل شمارهٔ ۶۴۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کسانی که به حج رفته‌اند می‌خواهد که بفهمند معشوق حقیقی آنها در نزدیکی‌شان و در دیوار همسایه است. او آنها را به جای جستجوی دور و دراز، به توجه به عشق واقعی دعوت می‌کند و به آنها یادآوری می‌کند که معشوق می‌تواند در هر جایی باشد، حتی در خودشان. با وجود اینکه به خانه و کعبه رفته‌اند، اما باید درونیات خود را بشناسند و به معشوق واقعی نزدیک شوند. شاعر همچنین به زیبایی‌های عشق و روح اشاره می‌کند و می‌گوید که این جستجو و رنجی که می‌برند، خود گنجی بزرگ است که متاسفانه به دلیل حجاب‌ها و پرده‌ها از آن بی‌خبرند.