غزل شمارهٔ ۹۵۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر هشدار می‌دهد که از آتش عشق و جذبه‌های آن بپرهیزید و از آن فرار کنید، چرا که این عشق باعث بی‌قراری انسان می‌شود. همچنین تاکید می‌کند که کسی که کند و کاهل باشد به حقیقت نخواهد رسید و باید در پی عشق و تلاش باشد. شاعر یادآور می‌شود که سفر به سمت حقیقت و معنویت نیازمند ترک دنیا و تعلقات مادی است و به جای آن، باید در جستجوی ارزش‌ها و بزرگی‌ها بود. در نهایت، شاعر به عشق و محبت به شمس تبریزی اشاره می‌کند که نمایانگر کمال و معنویت است.