رباعی شمارهٔ ۱۰۳۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل یاد تو آرد برود هوش ز هوش
می بی‌لب نوشین تو کی گردد نوش
دیدار ترا چشم همی دارد چشم
آواز ترا گوش همی دارد گوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از عشق و یاد معشوق می‌گوید. دل همیشه در فکر معشوق است و از این فکر به خود می‌باخته و حواس خود را از دست می‌دهد. چشم‌ها منتظر دیدار او هستند و گوش‌ها به دنبال شنیدن صدای او. در کل، این شعر حس عمیق اشتیاق و انتظار را به تصویر می‌کشد.