رباعی شمارهٔ ۱۰۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شب گشت درین سینه چه سوز است عجب
می‌پندارم کاول روز است عجب
در دیدهٔ عشق می‌نگنجد شب و روز
این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساس عمیق و حیرت‌آور عشق اشاره دارد. او می‌گوید که در دلش شب و روز، یک نوع سوز و اشتیاق وجود دارد که عجب است. در عشق، تفاوتی بین شب و روز وجود ندارد، زیرا دیدگان عاشق تنها به زیبایی‌ها و احساسات می‌نگرند و جدایی‌ای بین این دو مفهوم نمی‌بینند.