رباعی شمارهٔ ۱۰۵۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف روزی می‌پردازد که فرمانده سپاه (سپهدار) به سوی باغ سماع می‌آید. در این روز، روح طبیعت در حال جشن و شادی است، طوطی و عندلیب (پرندگان) در حال نغمه‌سرایی‌اند و درختان پربار نیز به تماشای این حال و هوا پرداخته‌اند. همه چیز به نوعی در حالت شادابی و سرزندگی به سر می‌برد.