رباعی شمارهٔ ۱۰۷۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون گشت طلسم جسم آدم چالاک
با خاک درآمیخته شد گوهر پاک
آن جسم طلسم را چو بشکست افلاک
پاکی بر پاک رفت و خاکی در خاک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به تجلی روح انسان و ارتباط آن با جسم خاکی اشاره دارند. وقتی که جسم آدمی با خاک ترکیب میشود، گوهر پاک روح نیز در آن قرار میگیرد. زمانی که این جسم مادی از هم پاشیده میشود، روح پاک به آسمانها میرود و در نهایت، خاکی از خاک باقی میماند.