رباعی شمارهٔ ۱۰۹۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حاشا که کند دل به دگر جا منزل
دور از دل من که گردد از عشق خجل
چشمم چو شکفت غیر آب تو نخورد
هم سرمهٔ دیده‌ای و هم قوت دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به وفاداری و عشق عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز به جای دیگری فکر نخواهد کرد. او دوری از عشق را ناخوشایند می‌داند و بیان می‌کند که چشمش فقط زیبایی محبوبش را می‌بیند و به چیز دیگری امیدی ندارد. در واقع، عشق او تمام حیاتش را تشکیل می‌دهد.