رباعی شمارهٔ ۱۱۳۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از درد همیشه من دوا می‌بینم
در قهر و جفا لطف و وفا می‌بینم
در صحن زمین به زیر نه طاق فلک
بر هرچه نظر کنم ترا می‌بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از تجربه‌های درد و رنج خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که در شرایط قهر و سختی، محبت و وفا را نیز مشاهده می‌کند. همچنین، به طور کلی در هر جایی که نگاه می‌کند، یاد و حضور محبوبش را احساس می‌کند. به نوعی، شاعر نشان می‌دهد که عشق و محبت حتی در بدترین شرایط نیز قابل مشاهده‌اند.