رباعی شمارهٔ ۱۱۴۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از شکرگذاری به خاطر پیوستن به معشوق صحبت می‌کند. او از زحمات و جدایی‌های پیشین خود می‌گوید و تأکید می‌کند که از زمان آغاز خلقت تا ابد به شوق معشوق مست و سرمست بوده است.