رباعی شمارهٔ ۱۱۴۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و محبت عمیق خود به محبوب صحبت می‌کند. او هر روز به یاد اوست و حتی در وضعیت خراب و آشفته‌ای که دارد، همچنان حضور محبوبش را در ذهنش حس می‌کند. با این حال، این حضور برای او باعث حس تنهایی و بی‌خبری نیز شده است.