رباعی شمارهٔ ۱۱۴۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس غم و عشق اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که در شرایطی که عشق او را آزار می‌دهد، نوشیدن شراب می‌تواند مفرّی از این غم باشد. در حالی که غم و اندیشه را مجاز می‌داند، خواب و هوس را نامشروع می‌شمارد. به طور کلی، او در این شعر به تضاد میان عشق و شادی می‌پردازد.