رباعی شمارهٔ ۱۱۵۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به رابطه عاشقانه‌ای اشاره می‌کند که در آن خود را همچون شکارچی و معشوقش را به عنوان شکار تصویر می‌کند. او از بی‌کاری و قدرت عشق خود سخن می‌گوید و در پایان به تأکید می‌رسد که معشوق را که بسیار دوست دارد، در دل دارد.