رباعی شمارهٔ ۱۱۶۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از آرامش و راحتی‌ای که در کنار محبوبش پیدا کرده صحبت می‌کند. او به محض دیدن روی محبوبش، احساس خوشحالی و سرخوشی می‌کند و اگر در مجلس زیبایش جامی بشکند، حاضر است صد ساغر زرین برای او بفرستد. این ابیات نشان‌دهنده‌ی عشق، شوق و ارادت عمیق شاعر به معشوق است.