رباعی شمارهٔ ۱۱۷۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر میکده وقف است دلم سرمستم
جان نیز سبیل جام می‌کردستم
چون جان و دلم همی نمی‌پیوستند
آن هر دو بوی دادم از غم رستم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از وابستگی عمیق خود به میکده و جام می سخن می‌گوید. او دل و جانش را به میکده وقف کرده و از سر مستی و غم رستم یاد می‌کند. به نوعی می‌توان گفت که او در پی پیوندی بین دل و جانش است، ولی این دو به دلخواهش نمی‌پیوندند و در نتیجه احساس غم و جدایی می‌کند.