رباعی شمارهٔ ۱۱۹۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند چو دف دست ستمهات خورم
یا همچو رباب زخم غمهات خورم
گفتی که چو چنگ در برت بنوازم
من نای تو نیستم که دمهات خورم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات نشان‌دهنده احساس درد و رنج شاعر در مواجهه با ظلم و دلتنگی است. شاعر از یک سو به این فکر می‌کند که آیا باید همچون سازهای دیگر تحت فشار و ضربات ظلم و غم قرار بگیرد، و از سوی دیگر به طور صریح اعلام می‌کند که نمی‌تواند در نقش نای دیگران قرار گیرد و زخم‌ها و آلامشان را متحمل شود. این احساسات نشان‌دهنده تنهایی و ناتوانی در مواجهه با مشکلات عاطفی و اجتماعی است.