رباعی شمارهٔ ۱۲۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر دربارهٔ محبوبی سخن می‌گوید که سبب شادی دل‌هاست. او همواره خوشحال و خندان است و زیبایی و لطافت او قابل وصف نیست. با احتیاط می‌گوید که شاید او همان جانان و معشوق واقعی باشد.