رباعی شمارهٔ ۱۲۲۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در چشمهٔ دل مهی بدیدیم به چشم
ز آن چشمه بسی آب کشیدیم به چشم
ز آن روز بگرد گرد آن چشمهٔ دل
مانندهٔ دل، همی دویدیم به چشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از چشمه‌ای به نام "دل" سخن می‌گوید که زیبایی و احساساتش را به تصویر می‌کشد. او به زیبایی آن چشمه اشاره می‌کند و می‌گوید که از آن آب بسیاری برداشت کرده است. همچنین از روزهایی یاد می‌کند که مانند دل، با شوق و عشق به دور چشمه می‌دویده‌اند. به طور کلی، شعر به ارتباط عمیق انسان با احساسات و زیبایی‌های درونی‌اش اشاره دارد.