رباعی شمارهٔ ۱۲۲۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دشنامم ده که مست دشنام توام
مست سقط خوش خوش آشام توام
زهرابه بیار تا بنوشم چو شکر
من رام توام رام توام رام توام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به نوعی وابستگی و عشق عمیق به معشوق اشاره می‌کند. او خودش را مست دشنام و کلمات معشوق می‌داند و می‌خواهد که زهراب (زهر) معشوق را بنوشد، زیرا آن را شیرین و خوشایند احساس می‌کند. در واقع، او در حالت تسلیم و رام بودن برای معشوق خود است و این احساس را بیان می‌کند.