رباعی شمارهٔ ۱۲۳۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش از سر مستی بخراشید رخم
آندم که زروش لاله میچید رخم
گفتم مخراشش که از آنروز که زاد
از قبلهٔ روی تو نگردید رخم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشقی عمیق و تجربه‌ای پرشور سخن می‌گوید. او از لحظه‌ای یاد می‌کند که معشوق با شوق و مستی چهره او را خراشیده و در آن لحظه، زیبایی و جذابیت معشوق را به تصویر می‌کشد. شاعر اشاره می‌کند که از روزی که این عشق به دل او افتاده، هیچ چیز و هیچ کسی دیگری توجهش را جلب نکرده و همواره به سمت معشوق خود نگاه کرده است. این شعر نشان‌دهنده تداوم و شدت عواطف عاشقانه است.