رباعی شمارهٔ ۱۲۷۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گردان به هوای یار چون گردونیم
ایزد داند در این هوا ما چونیم
ما خیره که عاقلان چرا هشیارند
وانان حیران که ما چرا مجنونیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساسات عاشقانه و وضعیت خود را شبیه به گردشی بی‌پایان در آسمان توصیف می‌کند. او می‌گوید که خداوند تنها می‌داند که ما در این وضعیت چه احساسی داریم. عاقلان از هشیاری خود خبر دارند، اما ما دیوانگان نمی‌دانیم چرا چنین مجنونانه عاشق هستیم.