رباعی شمارهٔ ۱۲۹۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان عظمت و ارزش روح انسانی می‌پردازد. او خود را به عنوان گنجینه‌ای از اسرار الهی و دریایی از گوهرهای نامتناهی معرفی می‌کند. با اشاره به وجود خود از ماه تا ماهی، نشان می‌دهد که انسان می‌تواند به درجات بالای معنوی برسد و در جایگاه پادشاهی قرار گیرد. این شعر بر ارزش وجودی و توانایی‌های بی‌نهایتمان تاکید دارد.