رباعی شمارهٔ ۱۳۰۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دو ویژگی منفی اشاره دارد که انسان را از کار معیوب و بی‌فایده می‌سازد. یکی از این ویژگی‌ها بی‌توجهی و تسلیم شدن در برابر لذت‌های زودگذر است و دیگری غفلت و دیر بینش شدن در امور مهم زندگی. در واقع، این اشعار هشدار می‌دهد که انسان نباید به دو خوی بد گرفتار شود که او را از هدف‌های واقعی‌اش دور کند.