رباعی شمارهٔ ۱۳۱۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ماهی فارغ ز چارده می‌بینم
بی‌چشم بسوی ماه ره می‌بینم
گفتی که از او همه جهان آب شده است
آوخ که در این آب چه مه می‌بینیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و خلوص ماهی اشاره می‌کند که بی‌نیاز از دیدن، به سویی حرکت می‌کند. او به این فکر می‌افتد که اگر به گفته‌ای که همه جهان به آب تبدیل شده توجه کنیم، در این آب چه زیبایی‌هایی، مانند ماه، را می‌توانیم ببینیم. شاعر در اینجا به تحیر و شگفتی از زیبایی‌ها و جلوه‌های طبیعت اشاره دارد.