رباعی شمارهٔ ۱۳۲۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تمثیل دریا و قطره اشاره می‌کند. او خود را به عنوان دریا معرفی می‌کند و قطره را نمادی از جزئی از وجودش می‌داند. همچنین بیان می‌کند که اگرچه او به ظاهر کوچک و ناچیز به نظر می‌رسد، اما حقیقتاً بخشی از یک کل بزرگ‌تر است. به طور کلی، این ابیات مفهوم وحدت وجود و جستجوی حقیقت را به تصویر می‌کشند.