رباعی شمارهٔ ۱۳۲۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من بر سر کویت آستین گردانم
تو پنداری که من ترا میخوانم
نی نی رو رو که من ترا میدانم
خود رسم منست کاستین جنبانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با استفاده از تصویر آستین، بیان می‌کند که در حال انجام حرکتی است که ممکن است دیگران فکر کنند او آن‌ها را فرا می‌خواند، اما در واقع این حرکت تنها نماد خاصی از خود اوست و به شخص دیگری مربوط نمی‌شود. شاعر به این ترتیب نشان می‌دهد که رفتارهایش به نیت‌های شخصی و درونی او مربوط هستند و هیچگونه دعوتی به دیگران ندارند.