رباعی شمارهٔ ۱۳۳۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من دوش فراق را جفا میگفتم
با دهر فراق پیش می‌آشفتم
خود را دیدم که با خیالت جفتم
با جفت خیال تو برفتم خفتم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد جدایی و عذاب فراق صحبت می‌کند. او با زمانه و شرایط زندگی خود آشفته است و در تنهایی، فقط خیالات معشوق را در سر می‌پروراند. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که در خیال معشوق غرق شده و به نوعی آرامش در آن پیدا می‌کند.