رباعی شمارهٔ ۱۳۶۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر گه که دل از خلق جدا می‌بینم
احوال وجود با نوا می‌بینم
وان لحظه که بی‌خود نفَسی بنشینم
عالَم همه سر به سر تو را می‌بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که هرگاه دلش از مردم جدا می‌شود و به درون خود می‌رود، وجودش را با نوای زیبایی می‌بیند. همچنین، زمانی که در حالت بی‌خودی قرار می‌گیرد، همه چیز را در وجود محبوبش مشاهده می‌کند. به نوعی، این شعر حس عمیق عشق و ارتباط روحی با معشوق را توصیف می‌کند.