رباعی شمارهٔ ۱۳۶۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی‌های عشق و محبوب خود اشاره می‌کند. او عشق را در هر چیز و هر جا مشاهده می‌کند؛ هم در خانه و هم در راه، در محبوس و در معشوق، در ستاره و خورشید و ماه، و همچنین در برگ و گیاه. به طور کلی، او عشق را در تمامی پدیده‌های زندگی خود می‌بیند.