رباعی شمارهٔ ۱۳۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شب که ترا به خواب بینم پیداست
چون روز شود چو روز دل پرغوغاست
آن پیل که دوش خواب هندستان دید
از بند بجست و پای آن پیل کراست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر به خوابی اشاره میکند که در آن محبوبش را میبیند. او آن خواب را روشن و دلانگیز میداند و حس میکند که وقتی روز میشود، دلش پر از احساسات و هیجان است. همچنین به حیوانی درشت و قوی که در خواب دیده و نمادی از آزادی و قدرت است، اشاره میکند. این شعر نشاندهنده ترکیب خیال و واقعیت در احساسات عاشقانه است.