رباعی شمارهٔ ۱۳۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت
دیدش دل من ز کر و فرش بشناخت
با خود می‌گفت چون ز صورت برهم
با صورت عشق عشقها خواهم باخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق مجردی اشاره می‌کند که به سوی صحرا حرکت می‌کند و دل او به نوعی با این عشق آشنا می‌شود. او با خود فکر می‌کند که اگر عشق را از ظواهر و شکل‌های ظاهری جدا کند، می‌تواند با عشق‌های واقعی و عمیق‌تری روبه‌رو شود.