رباعی شمارهٔ ۱۴۸۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و نیاز عمیق به شمع و نور ازلی اشاره دارد. شاعر به این موضوع می‌پردازد که وجود او وابسته به شاهدی خاص است و بدون آن، روزگارش چگونه خواهد بود. در واقع، عشق و نور ازلی برای او از اهمیت بالایی برخوردار است و وجودش را معنا می‌بخشد.