رباعی شمارهٔ ۱۵۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که دل شخصی به دام فریب و نیرنگ افتاده و از نگاه رحمت خدا دور شده است. او مانند فرعون، خدا را نمی‌شناسد و به همین دلیل عواقب بدی برایش پیش می‌آید. مانند رعد و برق که ناگهان دنیا را می‌سوزاند.