رباعی شمارهٔ ۱۵۳۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای از دل و جان لطیفتر قالب تو
بسیار رهست از شکر تا لب تو
عمریست که آفتاب و مه میگردند
روزان و شبان در آرزوی شب تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و لطافت خاصی که در وجود معشوق نهفته است، اشاره می‌کند. شاعر از شکرینی لب معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که خورشید و ماه برای دیدن او همواره در تلاشند، چه در روز و چه در شب. به عبارتی، معشوقی که روح و جان را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد.