رباعی شمارهٔ ۱۵۴۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای جانِ جهان، جان و جهان بندهٔ تو
شیرین شده عالم ز شکر خندهٔ تو
صد قرن گذشت و آسمان نیز ندید
در گردش روزگار مانندهٔ تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش هستند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که وجود محبوب باعث شیرینی و زیبایی جهان شده است و با وجود گذشت زمان طولانی، هیچ چیز نمی‌تواند مانند او در دنیا وجود داشته باشد. او به عظمت و تاثیر محبوبش بر زندگی و جهان اشاره می‌کند.