رباعی شمارهٔ ۱۵۵۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای ماه چو ابر بس گرستم بی‌تو
از دست فراق تو بخستم بی تو
برخاستم از جان چو نشستم بی‌تو
وز شرم بمردم چو بزستم بی‌تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات احساس تنهایی و گرسنگی عاطفی خود را بیان می‌کند. او به ماه比نظیر تشبیه می‌کند و می‌گوید که بی‌حضور محبوبش، نه به نشاط و شادابی فکر می‌کند و نه می‌تواند به زندگی ادامه دهد. احساس ناتوانی و شرم او نیز به خاطر نبودن معشوقش بیشتر می‌شود.