رباعی شمارهٔ ۱۵۶۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجو
تا با تو چرا رود به گرمابه فرو
آن در سر زلف تو چرا آویزد
وین بر کف پای تو جرا مالدرو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از احساس حسادت و عشق خود سخن می‌گوید. او به شانه و سنگ اشاره می‌کند و می‌پرسد که چرا زیبایی‌های او باید در گرمابه غرق شوند. همچنین به زلف و پای معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از جذابیت آنها سخن می‌گوید. این اشعار نشان‌دهنده‌ی عواطف عمیق و دل‌تنگی شاعر به خاطر معشوق است.