رباعی شمارهٔ ۱۵۹۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنی که وجود و عدمت اوست همه
سرمایهٔ شادی و غمت اوست همه
تو دیده نداری که باو درنگری
ورنی که ز سر تا قدمت اوست همه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این مفهوم است که وجود و عدم انسان به خداوند وابسته است و تمام خوشی‌ها و ناراحتی‌ها از او ناشی می‌شود. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که انسان نمی‌تواند به عمق واقعیات پی ببرد، در حالی که تمام هستی او به خدا وابسته است.