رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
وه وه که به دیدار تو چونم تشنه
چندانکه ببینمت فزونم تشنه
من بندهٔ آن دو لعل سیراب توام
عالم همه زانست به خونم تشنه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از عطش و اشتیاق خود برای دیدار معشوق سخن می‌گوید. او به شدت مشتاق است و هر بار که معشوق را می‌بیند، این تشنگی بیشتر می‌شود. او خود را بنده زیبایی‌های معشوق می‌داند و احساس می‌کند که این عشق او را به مرز جنون رسانده است.