رباعی شمارهٔ ۱۶۵۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن خوش باشد که صاحب تمییزی
بی‌آنکه بگویند و بگوید چیزی
بی‌گفت و تقاضا برسد مهمانرا
تروندهٔ خوش ز صاحب پالیزی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ستایش ویژگی‌های یک انسان بافضیلت می‌پردازد که به طور طبیعی و بدون نیاز به گفت‌وگو یا درخواست، مهمان‌نوازی می‌کند. او به تمیزی و پاکیزگی صاحب‌خانه اشاره می‌کند و این رفتار را زیبا و دلپذیر می‌داند. خلاصه اینکه، شاعر بر اهمیت نوع‌دوستی و مهمان‌نوازی بی‌چالش تأکید می‌کند.