رباعی شمارهٔ ۱۶۷۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ما می‌گوید که اگر از عشق و عاشقان فاصله بگیریم، آفتاب (خوشبختی و روشنی) بر ما تابیده و ما را رنجور می‌کند. همچنین تأکید می‌کند که باید مانند سایه‌ای دائم در کنار عاشقان باشی تا به روشنی و نور (کمال و شادی) دست یابی.