رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای باد سحر تو از سر نیکوئی
شاید که حکایتم به آن مه گوئی
نی نی غلطم گرت بدو رَه بودی
پس گِرد جهان دگر کرا میجوئی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر با نغمه‌سرایی به بادی اشاره می‌کند که صبحگاهان به او می‌وزد. او از این باد می‌خواهد که شاید داستانش را به یک معشوقه زیبا برساند. شاعر تأکید می‌کند که اگر او در این مسیر در اشتباه باشد، پس به چه کسی باید پناه ببرد و به دنبال عشق بگردد.