رباعی شمارهٔ ۱۷۳۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دیده تو از گریه زبون می‌نشوی
ای دل تو این واقعه خون می‌نشوی
ای جان چو به لب رسیدی از قالب من
آخر بچه خوشدلی برون می‌نشوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به درد و رنج خود اشاره می‌کند و از دل و دیده‌اش می‌خواهد که از گریه و اندوه خالی نشوند. او با بیان اینکه جانش به لب رسیده، به احساساتی عمیق و ناامیدی اشاره می‌کند و در نهایت به این نکته می‌پردازد که حتی در این شرایط سخت، هنوز یک نقطه امید و شادی وجود دارد که نمی‌تواند از دلش برود.