رباعی شمارهٔ ۱۷۴۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کسی می‌خواهد که آرام بگیرد و بی‌هدف نگردد، چرا که این رفتار تنها سبب نگرانی و آشفتگی می‌شود. شاعر به معشوق خود می‌گوید که به خاطر طلب و عشق، رنج‌ها و دردهای زیادی کشیده و از او می‌خواهد که دیگر بازنگردد و از عشق دور نشود.