رباعی شمارهٔ ۱۷۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آب حیات قطره از آب رخت
وی ماه فلک یک اثر از تاب رخت
گفتم که شب دراز خواهم مهتاب
آن شب شب زلف تست و مهتاب رخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را به عنوان آب حیات و ماهی در آسمان توصیف می‌کند. شاعر آرزو می‌کند که در شب طولانی، نور و روشنی معشوقش را در کنار خود داشته باشد و این شب را به خاطر زیبایی زلف و چهره او سپری کند.