رباعی شمارهٔ ۱۷۷۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه تو جان بنده را جان شده‌ای
در ظلمت کفر شمع ایمان شده‌ای
اندر دل من ترانه‌گویان شده‌ای
واندر سر من چو باده رقصان شده‌ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و ارتباط عمیق با معشوق اشاره دارد. شاعر به معشوق خود می‌گوید که تو جان و روح من شده‌ای و در تاریکی کفر، نور ایمان من هستی. همچنین، تو در دل من به صورت ترانه‌ای زیبا و در ذهن من به مانند باده‌ای رقصان جلوه‌گری می‌کنی. این احساسات نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین نوع عشق و معنویت است.