رباعی شمارهٔ ۱۷۷۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای خورشیدی که چهره افروخته‌ای
از پرتو آن کمال آموخته‌ای
از جملهٔ اختران که افروخته‌ای
تو بیشتری که بیشتر سوخته‌ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش خورشید پرداخته و ویژگی‌های آن را توصیف می‌کند. شاعر از تابش و روشنی خورشید سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که این نور، اصالت و کمال را انتقال می‌دهد. همچنین به مقایسه با ستارگان دیگر پرداخته و اشاره می‌کند که خورشید به‌طور خاص، درخشان‌تر و بیشتر سوخته است، به معنای اینکه درخشش و اثرگذاری بیشتری دارد.